Sana durma dön mü dedi üstadın – Pir Sultan Abdal
Buna kavga derler bey ne paşa ne – Köroğlu
Sual eylen bizden evvel gelene – Karac’oğlan
Bildim dersin niçin gafil gezersin – Yunus Emre
seni bir korkuya ısmarladım ürk spotçu rehberinde yedi yılın kayıtlı adındır, sade: kitaplık seni bir sahneye çıkardılar gül
—Avucunda üç yumruk üç bakış üç delik cep o kavuştak sen misin o huzursuz metronom gün yaşıyorsun kimler gününü gün ederken saatler hızlandıydı, sustuğun cam buğulu kaça kaç kaldındı
şu medeniyetin ilkel implantı imdatlarına ses bükecek duyma bodrum katını kar aydınlatırdı gökyüzünden çok çok uzaksın anda
vaktini biriktiren ziyandan kuş/atılır boşluk başında durdu, yuvalanır kaskatı bir kanat çırpımı göz, hafıza mı belledin? duydun su sesi sızgın, atomların teşnekâr kaça kaç kaldındı
camda örümcekler ağlar ışıkla— savaşır mahmuzun naylon erisin bahçede saksağan kazmadan kaçar anlamsız deyimler, güme saklandın
—Yükünü yükten asla, kırılıyor şeffaf kir. oysa berber demişti, kafanda gül bahçesi üçe vursam üç kere gürleşir dikenlerim bir başka hayata dek: —cetvel harfini söktüm!
kaç zamire masalın köküne kibrit tozu ben biz dedikçe sırtlan, kabulgan anam durma nev-râhını Gâlib’in cumhuriyet taşıdı bunu duyduğun yerden sakınmadan homurda.
seni bir korkuya ısmarladım ürk kaça kaç kaldındı